Roślinność Egiptu jest bardzo uboga, a na niektórych jego obszarach w ogóle
jej brak. Na pustyniach i półpustyniach dominują trawy i drzewka akacjowe, w
oazach naturalną roślinność zastąpiły uprawy rolne. W dolinie i delcie Nilu
spotkać można zasadzone prze człowieka palmy daktylowe, eukaliptusy i platany, w
wodach Nilu bardzo pospolicie występuje sprowadzony z zagranicy hiacynt wodny,
który nie jest naturalnym składnikiem flory Egiptu i masowo zarasta teraz brzegi
i kanały. Poza nim znaleźć możemy bardzo rzadką trzcinę papirusową i lotos,
które do dzisiaj są uznawane za symbole Egiptu.
Lotos
Wieloletnia, wodna roślina zielna, której orzeszki (w czasach nieurodzaju wyrabiano z nich mąkę) i kłącza są jadalne.
W dawnych czasach lotos był symbolem stworzenia świata,
poświęcano go bogom Ozyrysowi i Izydzie. Jego kwiat był popularnym motywem
dekoracyjnym w egipskiej sztuce, szczególnie charakterystycznym dla kolumn
zwanych lotosowymi. Był także używany w malarstwie ściennym i na
papirusach.
Aktualnie jest to popularna, ceniona przez akwarystów, roślina ozdobna.
Palma daktylowa
Drzewo osiagające nawet 35 metrów wysokości, wykorzystywane przez ludzi
od ponad 5000 lat. W stanie dzikim nie występuje, jest sadzone sztucznie przez
człowieka.
Jest rośliną dwupienną, czyli na jednym osobniku występują same
kwiaty męskie lub żeńskie, i wiatropylną. Kwiatostan żeński ma kształt kolby
złożonej z około 10000 kwiatów, z których każdy posiada po 3 słupki
(ale tylko jeden z tych słupków ulega zapłodnieniu). Kwiatostany męskie
mają podobny kształt, ale zawierają znacznie więcej kwiatów.
Ponieważ na
plantacji sadzi się zwykle 3-5 osobników męskich na 100 żeńskich,
często pojawiają się problemy z zapyleniem i plantatorzy muszą stosować sztuczne zapylanie.
Palmę daktylową uprawia się głównie ze względu na jej smaczne owoce, daktyle,
które pozostają na drzewie aż do wyschnięcia. Poza tym z soku wypływającego
z naciętych kwiatostanów robi się wino i wódkę palmową, a z liści pozyskuje
mocne włókna.
REZERWACJE:
